Anasayfa arrow Şiirler ve Türküler arrow Almancı gelinin öyküsü
Almancı gelinin öyküsü Yazdır E-posta
Yazar Şelale Dönmez Yıldırım   
Salı, 19 Şubat 2008

Bu satırlarda kelime oyunu yok,
Bu gün nakış atıyorum gözlerinin buğusuna,
Ve bugün ilk kez nasıl çıkacağını düşünüyorum,
Bu çatıdan, bu kapıdan ve bu eşikten…

Yine bugün içesim var biraz,
Ağlamak mı uygun düşecek sevinmek mi bilmem.
Hangi ayrılışa hangi kavuşmayı yazsam,
Bu maniye noktayı nerede koysam,
Bir yanı zehir bir yanı ziyan,
Atlayacak geçeceksin eşiği biliyorum
Kaşığının sofrada kalması bana koyan…

Kızılkuyu’dan duyulacak ananın ağıdı,
Hele kardeşin varya oğlan olan,
Yapamaz o belini bağlamayı
Avuçlarına yığılır gözyaşları ağlamaktan,
Kahrolmaktan,
Kadere kurşun atmaktan…

Senin gibi güzeli yoktu,
İlk göz ağrımdın benim babam,
Ne diyelim bilmem ki,
Böyle yazılmış bu devran,
Kaşlarının karası görünmez olmuş
Sıyrıl kızım bu dumanlı pusudan…

Sen gidişlere döndün yüzünü ,
Belli ellerinin kınasından,
Yuvan kutlu olsun dilin tatlı,
Bizim ev sustu bugün yaslı
Gelin olmak yakıştı sana
Bize de ardından ağlamak,
Azıcık sitemli azıcık sancılı…

Bu gönülden elveda senli yarınlara,
Biliyorum bir parmak bal ağzına,
Birde ayak bastın ak koyunun postuna,
Yuvan kutlu olsun oy gelin,
Dilin tatlı olsun oy gelin,
Üç oğlun bir kızın olsun oy gelin,
Kaynanan da anan gibi bassın seni bağrına…

Sen daha ufaktın mı gelin,
Atadan gördük biz sorulmazmış sana
Olmasın ahuzarın ne bana ne anana,
Dertlere, karıldım,vay benim başıma,
Yüzünün güldüğünü göreyim tek,
O an sanarım güneş bir ay bir avucumda…

Sabahlara çıkmakla olmuyor,
Sönmüyor gönlümüzdeki ataşlar.
Gurbete gelin etti kızı diyorlar,
Daha haber yokmuş diyorlar,
Avuçlarımdan kan akıyor,
Bana kırgınmısın gurbete verdiğim,
Bahçeden gülleri sensiz derdiğim,
Yoluna yanık bağırlar serdiğim,
Hasret yüzümde kışladı,
Bir selamın gelsin,
Dayanacak özüm kalmadı…

Şimdi benim güldüğüm gündür,
Acıların kaldığı gün dündür,
Yoluna kurban olsunlar,
Bulutlar dursun gökler ağlasınlar,
Yıldızlar dursun, semalar kaysınlar,
Bana demiş gurbete verdiğim:
“Sen diledin, ben gittim,
Doğrusunu babam bilir dedim,
Kolay olmadı alışmak gurbete elbette
Yazılan yazı böyle, çizilen kader böyle,
Hiç sitem etmedim,
Ne şimdi, ne önce,
Bana gurbet yazılmış bir kere,
Ata bindim baba, dedim ya nasip,
Kapıya indim baba, dedim münasip…

Yazan:Şelale Dönmez Yıldırım

Görüntüleme sayısı: 3259

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.6
AkoComment © Copyright 2004 by Arthur Konze - www.mamboportal.com
All right reserved

 
< Önceki   Sonraki >

Arama